Sztuka tracenia #2

Przed wakacjami zagrałem spektakl z grupą z warsztatów aktorskich. Dwa razy. Niedawno powtórzyłem to jeden, ostatni raz. Odżyły znajomości, było ciepło i miło, zabawnie i pracowicie. I trochę smutno, bo się skończyło. W życiu różne rzeczy zaczynają się i kończą. A może inaczej: kończą się i zaczynają. Trać rozleglej, trać szybciej, ćwicz – wejdzie ci […]

Czytaj dalej "Sztuka tracenia #2"

Sztuka tracenia #1

Przed wakacjami zagrałem spektakl z grupą z warsztatów aktorskich. Dwa razy. Niedawno powtórzyłem to jeden, ostatni raz. Odżyły znajomości, było ciepło i miło, zabawnie i pracowicie. I trochę smutno, bo się skończyło. W życiu różne rzeczy zaczynają się i kończą. A może inaczej: kończą się i zaczynają. W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do […]

Czytaj dalej "Sztuka tracenia #1"

Wyobraźnia wymaga ćwiczenia

Jeśli ktokolwiek śledzi ten blog mniej lub bardziej, zauważył pewnie, że ostatnio niewiele się tu dzieje. Strasznie mi przykro. Już nieraz się z tego tłumaczyłem. Ale też miałem postanowienie żeby przestać się tłumaczyć, a zacząć z powrotem odżywiać Amaktora. I poszedłem na kolejny kurs aktorski. Czy jesteś, Piękno, z nieba czy też z piekła rodem? […]

Czytaj dalej "Wyobraźnia wymaga ćwiczenia"

Kaśka i Seba

Przypomniałem sobie o pewnym zadaniu aktorskim, które polega na obserwowaniu. I postanowiłem napisać scenkę z życia wziętą. A przynajmniej wydaje mi się, że z życia wziętą. Kaśka i Seba Występują: dresiarz Seba i dresiara Kaśka Kaśka stoi i piłuje sobie paznokcie, trochę obgryza, jest bardzo skupiona, nie widzi niczego poza swoimi paznokciami. Można powiedzieć, że […]

Czytaj dalej "Kaśka i Seba"

„Supermenka” w Teatrze Kamienica (Teatr Gudejko)

Ten spektakl to studium polskiej klasy średniej, polskiego kapitalizmu, a może kapitalizmu w ogóle. Czyli historia sukcesu i porażki. Opowiedziana z inteligencją i swadą, dobrze napisana i fantastycznie zagrana przez Jowitę Budnik. To przeniesienie na deski teatru słynnego pytania „Jak żyć panie premierze?”, z sugestią, że trudniej, kiedy jest się wykształconym człowiekiem z pozycją i […]

Czytaj dalej "„Supermenka” w Teatrze Kamienica (Teatr Gudejko)"

Śmieszna pani

W zeszłym tygodniu minęło 15 lat od kiedy umarła moja mama. Przez cały ten czas ani na chwilę nie przestałem tęsknić. Przeczytałem ostatnio fantastyczną książkę Marcina Wichy „Rzeczy, których nie wyrzuciłem”. To świetna opowieść, błyskotliwe rozliczenie z dzieciństwem, rodziną i komuną, ale przede wszystkim pożegnanie z matką. Gdy czytałem tę książkę, przepełniała mnie zazdrość. Ten […]

Czytaj dalej "Śmieszna pani"

Nudne świństwa

Proszę państwa, dziś mam ochotę na wiersz obrzydliwy. Nie dość, że z rozmachem opowiada o jedzeniu ludzi i jest paskudnie seksistowski, to jeszcze nic sobie nie robi z zasad języka polskiego. A to jest rzecz, która mnie wkurwia niemiłosiernie. I może z przekory coś mi się w tym wierszu podoba. Gotowi? No to smacznego. mięso kobiet – […]

Czytaj dalej "Nudne świństwa"