O teatrze #1

Trwają Warszawskie Spotkania Teatralne, niedawno obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Teatru. Za pomocą festiwali, wykładów, odczytów i dyskusji próbuje się dojść do tego, po co nam teatr w dzisiejszych czasach. Moim zdaniem to oczywiste – teatr jest super. Teatr to fundament rzemiosła. Sprawia, że nasz zawód staje się pełny, reszta to fabryka konserw. Krzysztof Kowalewski Często chodzę […]

Czytaj dalej "O teatrze #1"

Smutek #2

Uważam, że smutek jest bardzo pożyteczny. Szczególnie my mężczyźni powinniśmy więcej go zażywać. Kobiety smucą się niemal wszystkim, na przykład tym, że zwiądł kwiat albo ktoś coś powiedział. Wypłakują swoją emocję i w trzy sekundy są w stanie dalej funkcjonować. Cudowna, oczyszczająca umiejętność. Sądzę, że warto czasem się wzruszyć, tak całkiem dla zdrowia. Żeby na […]

Czytaj dalej "Smutek #2"

Smutek #1

Śmierć i związane z nią uczucia są najchętniej eksploatowanymi tematami przez filozofów i artystów. My zwykli zjadacze chleba omijamy smutek szerokim łukiem. Szkoda, bo wydaje mi się, że jest pożyteczny. Bezpieczny smutek w sztuce dobrze wpływa na nasze emocje. Widziałem ostatnio dwa filmy opowiadające w zupełnie różny sposób o śmierci, stracie, strachu przed nią i […]

Czytaj dalej "Smutek #1"

Śmiertelnie poważne wygłupy #2

Pisałem parę razy o znanych mi technikach aktorskich. Jak sądzę, znam ich zaledwie wycinek, bo ciągle dowiaduję się o alternatywnych metodach. Johnny Depp wśród swoich odjechanych technik stosuje też taką zupełnie prostą: przebieranie się. Kostium ułatwia wejście w postać – mówi. W słynnej książce „Dzieci z Bullerbyn” jest scena, w której dzieciaki przebierają się w nieproszonych gości. […]

Czytaj dalej "Śmiertelnie poważne wygłupy #2"

Śmiertelnie poważne wygłupy #1

Pisałem parę razy o znanych mi technikach aktorskich. Jak sądzę, znam ich zaledwie wycinek, bo ciągle dowiaduję się o alternatywnych metodach.   Najdziwniejsze techniki aktorskie, z jakimi się spotkałem, stosuje Johnny Depp. Uważam, że to jeden z absolutnie najgenialniejszych aktorów, jacy chodzą po Ziemi. Okazuje się, że często gra ze słuchawkami w uszach. Zaskoczonym wyjaśnia tak: […]

Czytaj dalej "Śmiertelnie poważne wygłupy #1"

MONODRAM #1 „Porozmawiajmy po niemiecku” w Teatrze Polonia

Najlepsze scenariusze pisze życie. Spektakl „Porozmawiajmy po niemiecku” jest oparty na wspomnieniach kobiety, która podczas okupacji hitlerowskiej była nastolatką, myślała o znalezieniu kandydata na męża i generalnie dobrze się bawiła. Trudno o bardziej kontrowersyjną historię. A jednocześnie tak ludzką.   Hanna Zach w 1941 roku, gdy zaczęła pisać pamiętnik, miała 15 lat. Wychowywana była w […]

Czytaj dalej "MONODRAM #1 „Porozmawiajmy po niemiecku” w Teatrze Polonia"

Czytanie

Uwielbiam głosy aktorskie. Zwłaszcza męskie, głównie z czystej zazdrości. Gdy słucha się audycji, audiobooków i dubbingu, można się zachwycić. No jak nie zazdrościć głosów Piotrowi Fronczewskiemu, Jerzemu Treli, Robertowi Więckiewiczowi czy Wojciechowi Pszoniakowi? Nie mam pojęcia. Ale wiem, że oni też ćwiczyli swoje głosy. Na wstępie przepraszam wszystkie panie aktorki – one też mają wspaniałe […]

Czytaj dalej "Czytanie"

Chleba i igrzysk

Dać tu odpowiedź nie tak łatwo, Bo myślę patrząc po tej sali Czyśmy się trochę nie zanadto Ostatnio rozdokazywali? Kiedyś dzieciaki bawiły się na dworze. Wy też jesteście z tego pokolenia? Pamiętacie rysowanie kredą asfaltu pod blokiem? Naparzanki „o honor” z kolegami z klasy? No i oczywiście przemierzanie rowerem miasta wzdłuż i wszerz, gdy nie […]

Czytaj dalej "Chleba i igrzysk"