Monodram #3: „Belfer” w Teatrze Mazowieckim

Już dawno chciałem zobaczyć ten spektakl – opowieść o realiach pracy nauczyciela, a w pewnym stopniu także o teatrze. Tytułowy Belfer robi trasę objazdową po teatrach lokalnych, by opowiedzieć o warunkach swojej pracy. Przesiąknięta dramatem osobistym i sporą dawką poczucia humoru… no właśnie, co? Parodia? Poważna historia z życia? Nie wiadomo. I bardzo dobrze. Na […]

Czytaj dalej "Monodram #3: „Belfer” w Teatrze Mazowieckim"

MONODRAM #2. „Promieniowanie” w teatrze Mazowieckim

Gościnnie wystawiane w Mazowieckim „Promieniowanie. Sceny z życia Marii Skłodowskiej-Curie” to roztwór z człowieczeństwa, pasji, miłości, godności i feminizmu w tym dobrym rozumieniu. Roztwór o dużym oddziaływaniu, wysokiej, jeśli mogę tak to ująć, psychologicznej liczbie atomowej. Lubię proste sztuki. Sztuki o ludziach, bez specjalnych efektów, za to wywierające mocny efekt emocjonalny i intelektualny. Z takich […]

Czytaj dalej "MONODRAM #2. „Promieniowanie” w teatrze Mazowieckim"

Eksperyment teatralny

Lubię klasyczny teatr – nastawiony na człowieka, prawdziwe emocje, ukrywane i jawne dramaty, ludzkie śmiesznostki i śmieszności. Ale istnieją różne koncepcje teatru, wśród nich takie, które mnie całkiem odrzucają. A może nie powinny. Teatr, jak i w ogóle cała sztuka, jest po to, żeby łamać konwencje. Burzyć ustalony porządek. Także formalny. Dlatego tu i ówdzie rodzą […]

Czytaj dalej "Eksperyment teatralny"

​„Soup City. Ostatnia sprawa Charliego Brokuła” w Teatrze Mazowieckim

Jeśli masz problem z dorastającymi dziećmi, które tylko siedzą przed kompem i nie wiedzą w co się bawić, pójdź z nimi do teatru Mazowieckiego na „Soup City”. Podziękują i będą prosić o dokładkę. Scenografia w tym spektaklu przypomina bar późną nocą, a może nawet niebezpieczną spelunę. Po lewej zasiada orkiestra – żywi, porządni muzycy, którzy […]

Czytaj dalej "​„Soup City. Ostatnia sprawa Charliego Brokuła” w Teatrze Mazowieckim"

Wakacje z teatrami: „Wdowy / Na pełnym morzu”, Teatr Mazowiecki

Zdążyłem się już przyzwyczaić, że Teatr Mazowiecki gwarantuje dobrą zabawę i równie dobrą refleksję. Mam wrażenie, że ktoś dobiera tu repertuar zupełnie bezkompromisowo, jakby nie oglądając się na gusta tłumów. Mimo to regularnie zapełniają salę przy Elektoralnej. Może dlatego, że to niewielka sala, ale raczej dlatego, że tu jest tak niesamowity klimat. Intymny, refleksyjny, a […]

Czytaj dalej "Wakacje z teatrami: „Wdowy / Na pełnym morzu”, Teatr Mazowiecki"

„Małe zbrodnie małżeńskie” w Teatrze Mazowieckim – recenzja

Eric Emmanuel Schmitt jest jednym z moich ulubionych autorów. Właśnie „Małe zbrodnie małżeńskie” były pierwszym jego tekstem, z jakim się zetknąłem. Później przeczytałem też trzy inne książki tego autora, równie dobre. To genialny dramat (w znaczeniu szerokim, nie tragicznym), zwłaszcza dla kogoś, kto jest w bardzo emocjonalnym związku, trwającym dłuższy czas. Ukazuje mnóstwo złożonych, przez […]

Czytaj dalej "„Małe zbrodnie małżeńskie” w Teatrze Mazowieckim – recenzja"

„Lekcja” w Teatrze Mazowieckim – recenzja

Siedząc na „Lekcji” Eugene Ionesco w Teatrze Mazowieckim, będziesz się śmiać lub płakać, ale na pewno nie będziesz obojętny. Ten absurdalny tekst ma w sobie więcej sensu, niż może się z początku wydawać. Byłem zaskoczony, gdy dostałem zaproszenie od Mazowieckiego Instytutu Kultury. Nie wiedziałem, że przy ulicy Elektoralnej, w swojej siedzibie, która przed wojną była […]

Czytaj dalej "„Lekcja” w Teatrze Mazowieckim – recenzja"