Śladami warszawskich kabaretów #2

Kultura żyje i zawsze żyła w Warszawie. Chodząc śladami kulturalnymi można się też wiele dowiedzieć o mieście. Tak było, gdy wybrałem się na spacer śladami powojennych kabaretów warszawskich, który odbył się pod hasłem „A pan spod znaku owcy, dudka czy jeża?”. Od razu mówię: jestem zdecydowanie spod znaku Dudka. 5. U Kierdziołka Naprzeciwko byłego „kombinatu […]

Czytaj dalej "Śladami warszawskich kabaretów #2"

Śladami warszawskich kabaretów #1

Kultura żyje i zawsze żyła w Warszawie. Chodząc śladami kulturalnymi można się też wiele dowiedzieć o mieście. Tak było, gdy wybrałem się na spacer śladami powojennych kabaretów warszawskich, który odbył się pod hasłem „A pan spod znaku owcy, dudka czy jeża?”. Od razu mówię: jestem zdecydowanie spod znaku Dudka. Na początku września wybrałem się na […]

Czytaj dalej "Śladami warszawskich kabaretów #1"

W prawo patrz!

Przyjąłem sobie za punkt honoru, że na tym blogu nie ma i nigdy nie będzie polityki. Nic się nie zmienia. Jeśli ktoś uzna ten wpis za komentarz do ostatnich wyborów, to proszę bardzo, jego prawo. W 1966 roku w Niemczech w wyborach samorządowych zaskakująco dużo głosów uzyskała neofaszystowska partia NPD. Gdy Edward Dziewoński przygotowywał trzeci […]

Czytaj dalej "W prawo patrz!"

„MŁYNARSKI obowiązkowo!” w Teatrze 6.piętro

MŁYNARSKI obowiązkowo! to wyjątkowa premiera Teatru 6.piętro. Właściciele tej stołecznej sceny prywatnej, aktor Michał Żebrowski i reżyser Eugeniusz Korin, rozpoczęli głośnym sukcesem (Zagraj to jeszcze raz, Sam Woody’ego Allena) dokładnie pięć lat temu. Przygotowując się do obchodów tej rocznicy, szukali odpowiedniego tekstu, przy czym miał to być tekst polski. Ktoś podrzucił pomysł, by nie brać […]

Czytaj dalej "„MŁYNARSKI obowiązkowo!” w Teatrze 6.piętro"

Wiesław Michnikowski, „Tani Drań”. Recenzja książki

Z okładki spogląda bardzo starszy pan o żywych, młodych oczach. Te oczy zdradzają człowieka o wielkim sercu, ogromnym doświadczeniu, inteligentnym poczuciu humoru. I dokładnie taka jest ta książka. Wiesława Michnikowskiego nie trzeba nikomu przedstawiać. Jeszcze niedawno można było zobaczyć go w teatrze Współczesnym w Warszawie, często w telewizji oraz klasycznych filmach (słynna rola władczyni podziemnego […]

Czytaj dalej "Wiesław Michnikowski, „Tani Drań”. Recenzja książki"

„Sęk”

Halo? Poproszę panią zamiejscowa. Lubartów czydzieści czy. Czy co? Nie czy pytajne tylko czy wzięte liczebniczo. A, mój numer – czysta czydzieści czy. Już jest połączenie? Dziękuję ślicznie! Halo! Halo? Halo! Halo?… Kuba? Kto mówi?… Ale czy Kuba? Ale kto mówi? Jeżeli nie Kuba moje nazwisko pana nic nie powie, Kuba? Jaki Kuba? Goldberg! A […]

Czytaj dalej "„Sęk”"