„Wujaszek Wania” w Teatrze 6. Piętro

Z polskim teatrem jest dobrze. Jeśli komercyjna scena potrafi wystawić klasyczny tekst, zatrudnić do spektaklu największe gwiazdy i regularnie wyprzedawać salę, to nie może być źle. Przecież Teatr 6. Piętro mógłby wystawiać wyłącznie komedie, w których występują celebryci, by zapewnić sobie oglądalność. Zamiast tego bez obaw sięga po klasykę, w dodatku rosyjską, co wydaje się wyrazem całkowitej […]

Czytaj dalej "„Wujaszek Wania” w Teatrze 6. Piętro"

Trzydzieści pięć

Dzisiaj mam urodziny. Jestem w wieku krytycznym, jak mówi bohater Czechowa. Podobno życie zaczyna się po czterdziestce i zdaje mi się, że to prawda. Im dalej jestem, tym moje życie jest lepsze. Coraz więcej mi się podoba. Podobno to źle, bo niby jak nam się za dużo podoba, to znaczy, że głupiejemy. Co za bezsens! […]

Czytaj dalej "Trzydzieści pięć"

Dramat czytania: czytanie dramatu

  Dramaty trzeba grać albo oglądać. Czytanie ich jest zupełnie pozbawione sensu. Słowo „literatura” ma wiele różnych znaczeń. Dla muzyków literatura to arkusze pięciolinii, na których zapisany jest utwór muzyczny. Kompletnie nie wiem jak można zachwycać się muzyką czytając ją, ale podziwiam ludzi, którzy to potrafią. Dla każdego normalnego człowieka literatura to po prostu teksty […]

Czytaj dalej "Dramat czytania: czytanie dramatu"

„CZECHOW ŻARTUJE!” w Teatrze 6.piętro

Szóste piętro Pałacu Kultury, kilkanaście postaci, troje aktorów, jeden tłumacz i reżyser, jeden autor, jeden „krytyczny wiek”. A do tego kilka wzruszeń i dużo, dużo śmiechu. Koncepcja „CZECHOW ŻARTUJE!” polega na połączeniu kilku jednoaktówek i opowiadań Antona Czechowa w jeden spójny spektakl. Można było mieć obawy, czy taki pomysł nie będzie na siłę. Wszelkie wątpliwości […]

Czytaj dalej "„CZECHOW ŻARTUJE!” w Teatrze 6.piętro"