Testament

Rok temu z okazji Dnia Niepodległości wrzuciłem tu genialny wiersz, który był dla mnie wstrząsającym odkryciem. Do dziś powtarzam go czasem w samochodzie i nie mogę powstrzymać się od łez w słowach „I patrzcie. I patrzcie.” oraz „Za karki was trzeba trzymać przy tym oknie”. Uważam, że to nie tylko niesamowicie poruszający tekst, ale także niewiarygodnie prawdziwy. Spowodował, że poczułem się w samym środku wydarzeń 1922 roku, kiedy zamordowano prezydenta Gabriela Narutowicza kilka dni po zaprzysiężeniu. Zwłaszcza że ostatnio znów byłem w okolicach Zachęty. Spojrzawszy na schody tego pięknego budynku, wyobraziłem sobie prezydenta Narutowicza, osuwającego się w ostatnich tchnieniach życia, podczas gdy morderca, prawilny wariat, zostaje poniewczasie obezwładniony przez prezydencką obstawę. Ten wiersz przemawia do mnie tym bardziej, że dziś prawilnych wariatów podobnych temu ostatniemu jest zatrzęsienie.

Ten człowiek chciał zabić Józefa Piłsudskiego, ale nie był w stanie go dosięgnąć. Piłsudski był nowoczesnym socjalistą, facetem pełnym rozsądku i mądrości, otwartości i szerokości horyzontów. Czyli typem, na którego prawilni debile są uczuleni. To przerażające, że prawilnego debilizmu jest dziś wokół nas mnóstwo, a brakuje autorytetu z drugiej strony, niekoniecznie na miarę Piłsudskiego, ale w ogóle.

Ale dziś cieszmy się, że mamy spokojniejsze czasy niż w dwudziestoleciu międzywojennym. Żeby trochę rozluźnić, zacytuję dziś wiesz lekki formą. I w stylu dość naiwny, w każdym razie nie umywajacy się do dzieła Tuwima z zeszłorocznego postu. Trudno, uważam że z okazji 11 listopada warto go tu przytoczyć. Proszę państwa, Jan Brzechwa, „Testament Józefa Piłsudskiego”.

Kiedy umarł marszałek Piłsudski
Przez Ojczyznę żałobny szedł lament,
I pytali się wszyscy, strapieni,
Jaki Wódz im zostawia testament.

Gdy tak trwali w ogromnej rozterce
Nagle głos usłyszeli nieznany
„Przecież w sercu każdego Polaka
Jest testament Marszalka pisany.”

Więc pytali się serca, a serce
Tak mówiło każdemu najprościej:
„Trzeba wszystko dać swemu krajowi
I poświęcić dla jego miłości,

Wiernie służyć sztandarom żołnierskim,
Dzielnie walczyć dla chwały oręża,
Bronić granic zdobytych przez Wodza
I zwyciężać, jak Wódz nasz zwyciężał.

Reklamy

Podoba Ci się? Nie? Napisz!

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s